W 1962 roku podjęto decyzję o rozbudowie Twierdzy. Pracami nad gruntowną reformą systemu obronnego Rosji kierował gen. inż. Eduard I.Totleben pełniący funkcję szefa Departamentu Inżynierii Ministerstwa Wojny. Generał Totleben oprócz wprowadzenia różnych modernizacji w już istniejących dziełach, zaproponował zupełnie nowatorskie rozwiązania w zakresie budowy i organizacji obrony twierdz. W swojej pracy pt. "Zapiski o uzbrojeniu umocnień miasta Nikołajew i ogólnie pozycji ufortyfikowanych przygotowanych do długotrwałego oblężenia" postulował m.in. przeniesienie głównego ciężaru obrony do samodzielnych punktów oporu (fortów) oraz rozmieszczenie artylerii na międzypolach.

Czytaj więcej...

Pierwszym, wysuniętym poza obręb twierdzy brzeskiej, dziełem fortowym był Fort Graf Berg. W okresie międzywojennym funkcjonował nazwa - fort gen. Chłopickiego. Budowę  fortu rozpoczęto w 1869 roku, a zakończono kilka lat później. Lokalizację tego fortu wymusiła nie tyle przyjęta wcześniej "strategia" rozbudowy twierdzy, co zbudowana na północ od twierdzy linia kolejowa Warszawa-Brześć. W efekcie budowy torów, przed umocnieniem Kobryńskim powstało martwe pole. Fort Graf Berg, który był wysunięty 850 m przed linię obrony twierdzy miał zlikwidować negatywne konsekwencje wynikające z lokalizacji linii kolejowej.

Czytaj więcej...

Zgodnie z ideą gen. Totlebena kontynuowano rozbudowę Twierdzy Brzeskiej w kierunku tzw. twierdzy fortowej tj. otoczonej pierścieniem wysuniętych fortów. Realizację planu stworzonego już w 1873 roku przyspieszyły zmiany, jakie dokonywały się w tym czasie w obszarze artylerii. Poprawa manewrowośći, celności i zasięgu artylerii wymusiła budowę fortów na przedpolach twierdzy. Celem fortów zewnętrznych miało być wcześniejsze zatrzymanie i zwalczanie artylerii wroga znajdującej się na przedpolach. W 1878 roku  rozpoczęto budowę pierwszego pierścienia fortów zewnętrznych. Plan zakładał wybudowanie pierścienia 10 ceglano - ziemnych fortów rozlokowanych w odległości 2,5 - 5 km od centralnej części umocnienia centralnego.

Czytaj więcej...

W 1912 roku zatwierdzono plan kolejnej modernizacji i rozbudowy Twierdzy Brzeskiej. Plan zakładał budowę w ciągu 10 lat nowej pozycji fortecznej (II linii fortów) oddalonej o ok. 7 km od centrum twierdzy i 2,5-3 km od poprzedniej linii fortów. Długość nowej linii obrony miała nie przekraczać 40 km. Nowy pas fortów i innych dzieł fortecznych miał tworzyć główną pozycję obronną, która docelowo miała się składać z  14 fortów, 21 punktów oporu międzypola, 5 koszar obronnych i kilkudziesięciu baterii artyleryjskich. Nowym 12-fortom nadano oznaczenia literowe (rosyjskie): А, В, Г, Е, Ж, 3, И, К, Л, М, N, O.

Czytaj więcej...