Umocnienie Kobryńskie

Umocnienie Kobryńskie zbudowano w miejscu dawnego przedmieścia kobryńskiego. Umocnienie miało narys bastionowy i składało się z pięciu bastionów (nr I - V) z trzema rawelinami (nr 1-3). W szyji trzech bastionów (nr I-III) znajdowały się nieduże skazamatowane reduty. Wał umocnienia był skazamatowany i otoczony rowem z wodą. W okresie późniejszej rozbudowy umocnienia tj. po  bokach II-go bastionu wybudowano wychodzące z kurtyn - w poprzek rowu -  kaponiery, które zapewniały obronę (ostrzał wzdłuż rowu) północnej strony umocnienia. Na terenie umocnienie wzniesiono także prochownie, koszary, budynki administracji, stajnie itp.

Umocnienie Kobryńskie łączyło się z cytadelą dwoma mostami przez bramę Brygidzką (Białostocką) i Brzeską (Sztabową). Na zewnątrz umocnienia wyjazd zapewniały bramy: Pólnocno - Zachodnia (Bielska), Północna (Aleksandrowska) i Wschodnia (Michajłowska). Po rok 1862, kiedy podjęto decyzję o rozbudowie Twierdzy Brzeskiej, przedmoście Kobryńskie poważnie zmodernizowano. Najważniejszą modernizacją było zbudowanie na zapolu I i III bastionu - dwóch skazamatowanych redut tzw. fortów zachodniego i wschodniego. Każda z redut posiadał koszary (garnizon na batalion piechoty) i prochownie. W redutach umieszczon ponadto poterny oraz kaponiery i galerie znajdujące się w przeciwskarpie, które miały zapewnić obronę wewnętrzną dzieła.